کارگاه داستان و کلمه

کارگاه داستان و کلمه:

ادبیات فرصتیست برای درنگ؛ برای سفر به زندگی «دیگران» و آموختن از آنها. ادبیات، روایتِ زندگان است از زیستن در این جهان؛ روایتِ آنها که از پسِ نامرادیهای روزگار ماندهاند. ادبیات، داستانِ امیدوار زیستن در خلالِ ناامیدیهاست. داستان روشنی افکندن در میانِ تاریکیست. داستان چگونه «ما» شدن از دلِ «من»های جداافتاده است. داستان زنده ماندن از پسِ مرگهای بیشمار است.

در این کارگاه، هر ماه دو داستان کوتاه از نویسندگان معاصر و کلاسیک میخوانیم و برای هر داستان، دو جلسه اختصاص میدهیم. در جلسهی اول، در جهانِ داستان عمیق میشویم و سعی میکنیم از زاویههای مختلف آن را بفهمیم، دربارهاش گفتوگو کنیم و لایههای پنهانش را ببینیم. در جلسهی دوم، داستانی که خواندهایم نقطهی پرشی میشود تا به واسطهی آن به جهانِ شخصی خودمان پرتاب شویم و روایتِ خودمان را بنویسیم.
در این کارگاه، «خوانندهی فعال» بودن را با هم تجربه میکنیم؛ خوانندهای که منفعلانه فقط نمیخواند، بلکه با متن وارد تعامل میشود، با آن گفتوگو میکند و از دلِ آن، روایتِ خودش را مینویسد. این کارگاهیست که همزمان خواننده بودن و نویسنده بودن را تمرین میکند و این دو را هرگز جدا از هم نمیبیند.
این کارگاه به صورت مشترک برگزار میشود:
آرمان عزیزی به عنوان تسهیلگرِ داستانخوانی، جلسات خواندن و گفتوگو پیرامون داستانها را هدایت میکند و مدیحه غریبی به عنوان تسهیلگرِ داستاننویسی، جلسات نوشتن و شکل دادن به روایتهای شخصی شرکتکنندگان را همراهی میکند.